Geçtiğimiz bayram haftasında yine trafik kazaları durmadı. Aslında duracak gibi de görünmüyor. Çünkü hepimiz bir şekilde bu tablonun sorumluluğunu taşıyoruz.
Trafik kurallarına dikkat etmiyoruz, dikkat etmek de istemiyoruz. Hepimizin bir acelesi var. Gideceğimiz yere sağ salim ulaşmak varken, sanki birkaç dakika erken varmanın hayatımızı değiştireceğini düşünüyoruz. Sonuç ise çoğu zaman hüsran oluyor.
Sevenlerimizi yalnız bırakıyoruz. Çocuklarımızı öksüz, eşlerimizi yalnız, anne ve babalarımızı evlat acısıyla baş başa bırakıyoruz. Peki ne kazanıyoruz? Hiçbir şey…
Sadece birkaç dakika uğruna hayatlarımızı kaybediyoruz.
Daha dün meydana gelen bir otobüs kazasında 8 vatandaşımız hayatını kaybetti, 22 kişi ağır yaralandı. Ne oldu? Giden canlar geri gelecek mi? Elbette hayır. Ölenin öldüğüyle kaldığı bir gerçekle yine karşı karşıyayız.
Daha önce de söylemiştim. Türkiye’de yeni nesil sürücülere alan açılırken, yıllarca direksiyon başında tecrübe kazanmış birçok şoför emekli edildi. Benim düşüncem şu; tecrübeli sürücüler emekli edilmeden önce yeterlilik sınavlarına tabi tutulmalı. Eğer gerçekten yetersizlerse o zaman emekli edilmeli. Çünkü yılların birikimi ve tecrübesi kolay kazanılmıyor.
Elbette bu konu farklı yönleriyle tartışılabilir. Ancak asıl meselemiz trafik güvenliği ve kaybettiğimiz canlar.
Şimdi gelin son yıllardaki trafik tablosuna bir bakalım.
Türkiye’de günde ortalama yaklaşık 4 bin 245 trafik kazası meydana geliyor. Bunların yaklaşık 790’ı ölümlü veya yaralanmalı kazalardan oluşurken, 3 bin 455’i maddi hasarlı kazalar olarak kayıtlara geçiyor.
Bu rakamları daha geniş ölçekte değerlendirdiğimizde tablo daha da ürkütücü hale geliyor.
Haftalık yaklaşık 29 bin 715 kaza…
Aylık yaklaşık 127 bin 350 kaza…
Yıllık ise 1 milyon 528 bin 200 trafik kazası…
Maddi hasarlı araç sayısı ise yüz binlerce rakama ulaşıyor. Bu kazaların ekonomiye verdiği zararı hesaplamak bile başlı başına bir konu. Ancak benim dikkat çekmek istediğim nokta para değil.
Kaybettiğimiz canlar…
Bir otomobil tamir edilir.
Bir otobüs yenilenir.
Bir yol yeniden yapılır.
Ama kaybettiğimiz bir insanı geri getiremeyiz.
Her trafik kazasında sadece bir kişi ölmez. Onunla birlikte bir ailenin umutları, hayalleri ve geleceği de yara alır.
Bu nedenle lütfen direksiyon başına geçtiğimizde biraz daha dikkatli olalım.
Hız yapmayalım.
Kurallara uyalım.
Yorgun yola çıkmayalım.
Telefonla ilgilenmeyelim.
Çünkü trafikte yapılacak küçük bir hata, geri dönüşü olmayan sonuçlar doğurabilir.
Lütfen dikkat…
Dikkat…
Dikkat…
